Quippe: habes enim a rhetoribus

21 Jan 2014

Quippe: habes enim a rhetoribus;

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Etenim si delectamur, cum scribimus, quis est tam invidus, qui ab eo nos abducat? Bonum valitudo: miser morbus. Putabam equidem satis, inquit, me dixisse. Illis videtur, qui illud non dubitant bonum dicere -; Nihil opus est exemplis hoc facere longius. Duo Reges: constructio interrete. Tum mihi Piso: Quid ergo? Igitur neque stultorum quisquam beatus neque sapientium non beatus.

Cur haec eadem Democritus?

Cur deinde Metrodori liberos commendas? Quis istud possit, inquit, negare? Restinguet citius, si ardentem acceperit. Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit?

  1. Eam tum adesse, cum dolor omnis absit;
  2. Hic nihil fuit, quod quaereremus.

Sed eum qui audiebant, quoad poterant, defendebant sententiam suam.

Quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat; ALIO MODO. Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Hoc ne statuam quidem dicturam pater aiebat, si loqui posset. Tum, Quintus et Pomponius cum idem se velle dixissent, Piso exorsus est. Ad corpus diceres pertinere-, sed ea, quae dixi, ad corpusne refers? Deinde dolorem quem maximum?

Cum autem dispicere coepimus et sentire quid, simus et quid
ab animantibus ceteris differamus, tum ea sequi incipimus,
ad quae nati sumus.

Beatus autem esse in maximarum rerum timore nemo potest.
  • Si stante, hoc natura videlicet vult, salvam esse se, quod concedimus;
  • Hoc ipsum elegantius poni meliusque potuit.
  • Non ego tecum iam ita iocabor, ut isdem his de rebus, cum L.
  • Commentarios quosdam, inquam, Aristotelios, quos hic sciebam esse, veni ut auferrem, quos legerem, dum essem otiosus;
  • At quanta conantur! Mundum hunc omnem oppidum esse nostrum! Incendi igitur eos, qui audiunt, vides.

Qua tu etiam inprudens utebare non numquam.

Non est igitur voluptas bonum. Intrandum est igitur in rerum naturam et penitus quid ea postulet pervidendum; Magni enim aestimabat pecuniam non modo non contra leges, sed etiam legibus partam. Quid, si etiam iucunda memoria est praeteritorum malorum? Cum sciret confestim esse moriendum eamque mortem ardentiore studio peteret, quam Epicurus voluptatem petendam putat. Ut alios omittam, hunc appello, quem ille unum secutus est. Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit?

At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate.

Ne amores quidem sanctos a sapiente alienos esse arbitrantur. Perge porro; Quis animo aequo videt eum, quem inpure ac flagitiose putet vivere? At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate.

Totum genus hoc Zeno et qui ab eo sunt aut non potuerunt aut noluerunt, certe reliquerunt.

Tenent mordicus.
Quibus autem in rebus tanta obscuratio non fit, fieri tamen potest, ut id ipsum, quod interest, non sit magnum.
Ille incendat?
Longum est enim ad omnia respondere, quae a te dicta sunt.
Quis enim redargueret?
Negat esse eam, inquit, propter se expetendam.
Haeret in salebra.
Deinde prima illa, quae in congressu solemus: Quid tu, inquit, huc?